Saturday, September 09, 2006

I LOVE WALKING IN THE RAIN….

"I love walking in rain, because no body can see me crying.”
Magical line by Charlie Chaplin.
I just feel this is the line we all will feel at least once in our life that it is the line made for us.
I don't know about others but I felt many times this was line which summarized my situation in game of life…
life is like time ...it goes on whether you are willing or not .it does not care about your mood, pain, happiness, sorrow joy no sir it does not count anything ..
It clears the hurdles in its way to reach the ultimate destination of “DEATH”.

Hmmm…I still Love walking in rain. For the reason what ever it is….
Charlie,
Just praying that your reason should not be my reason….
Any way …yeh life hai Kuch bhi hosaktha hai….

But still … I LOVE WALKING IN THE RAIN….
WALKING IN THE RAIN

Friday, September 08, 2006

ARZ Hai



HAMESHA TERI KHYALO MEIN KHOYA NAHI REHTHA HOON
LEKIN TERE BINA KUCH YAAD NAHI AATA HAI

HAMESHA TERE BAARE MEIN SHAAYARI NAHI LIKTHA HOON
LEKIN MERE HAR SHAAYARI MEIN TUM HI TUM HO

ROJ AANKHE BAND KARKE SOTA NAHI LEKIN BANDH HAI AANKHE
DARR SEY KI KAHI KHOLU TOH GAYAB NA HOJAAVO TUM

TERE BINA JEE SAKTHAHOON LEKIN
BIN MATLAB JEENE SAI MAUTH ACCHI HAI

Wednesday, September 06, 2006

100 years, Infinite Voices

Vande Mataram! Vande Mataram!
Sujalam, suphalam, malayaja shitalam
Shasyashyamalam, Mataram!
Vande Mataram!

Shubhrajyothsna pulakitayaminim
Phullakusumita drumadala shobinim
Suhasinim sumadhura bhashinim,
Sukhadam varadam, Mataram!

Vande Mataram! Vande Mataram!


its hard to belive a song which was binding force for a Generation in a struggle against the outsiders...
is a BURNING ISSUE dividing the same people ...

oh..india..you have completely changed in 60 years...

Why is this happening..
have people changed their mind set ... or has song got a new interpretaion..


Any way "I bow to thee, Mother" ...to be precise "Vande mataram"

Friday, August 25, 2006

ಮಳೆ...ಮಳೆ...ಮಳೆ....

ಮಳೆ...ಮಳೆ...ಮಳೆ....
ಇಡೀ ವರ್ಷದ ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾದ ಋತು "ವರ್ಷಋತು".
ಯಾಕೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಮಳೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದದ್ದು ಅರೆ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ (ಯಾಕೆ ಅಂದರೆ ಭೌಗೊಳಿಕವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಊರು ಕರಾವಳಿ ಮತ್ತು ಮಲೆನಾಡುಗಳ ನಡುವಿನ junction)..ಮಳೆ ಅಂದರೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಓಣಗದ ಚಿಂತೆ,ಹಪ್ಪಳ ಸಂಡಿಗೆ ಮಾಡಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ಚಿಂತೆ..ಮಳೆ ಅಂದರೆ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗೋವಾಗ ಒದ್ದೆ ಯಾಗುವ ಚಿಂತೆ..ಮಳೆ ಅಂದರೆ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಶಾಲೆಗೆ ರಜೆ ಸಿಕ್ಕಬಹುದು ಎಂಬ ಖುಶಿ...ರಜೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೂ ಆಟ ಆಡೊಕ್ಕೆ ಆಗಲ್ಲ ಅನ್ನೊ ಚಿಂತೆ. ಆದ್ರೆ ಮಳೆ ಸಮಸ್ತ ಹಸಿರಿಗೆ ಚಿರುರೊಡೆವ ಜೀವದ್ರವ್ಯ.ಭೂಮಿಗೆ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಿನ ಹೊದಿಕೆ ಹೊದೆಸುವ ಸಂಗಾತಿ.
ಮಳೆ ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಅನುಭವವನ್ನು ಕೊಡಬಹುದು..ಅದು ನಿಮಗೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದು.. tip tip barsaa paani..paani ne aag lagaayi... ಅಂತ ನಿಮಗೆ ತನ್ನ ಸಿಂಚನದಿಂದ ಮೈ ಬಿಸಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು. ಭಗ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯ ಕಾದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಂಪಾದ ಪನ್ನೀರ ಧಾರೆಯಾಗಿ ತಂಪು ನೀಡಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವನ ದು:ಖದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರಧಾರೆಯಾಗಬಹುದು.ನಿಮಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮಳೆ ಸುರಿವ ಸದ್ದು ಜೋಗುಳವಾಗಬಹುದು.ಆಫೀಸ್ ಗೆ ತಡವಾಗಿ ಹೋಗಲು ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಜೋಡಿಗಳಿಗೆ ಒಂದೇ ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ನಡೆವ ಬಿಸಿಯಪ್ಪುಗೆಯ romantic ಅನುಭವ ನೀಡಬಹುದು.
ಪಾನಿ ರೇ ಪಾನೀ ರೇ ತೇರಾ ರಂಗ್ ಕೈಸಾ....

Tuesday, July 11, 2006

ಬದುಕು ಸಾಗಲೇಬೇಕು

ಬಿರು ಬೇಸಿಗೆಯ ಬಿರು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ
ಹೃದಯ ಕಳಕ್ಕೆಂದು ಬೇನೆಯಲಿ
ನೋವು ಕ್ಷಣವೊಂದರಲಿ ಮಾಯ
ಹಿಂದೆಂದು ಇಲ್ಲದಂತೆ ಹಗುರಾಯಿತು ಜೀವ

ಬದುಕ ಜಂಜಾಟದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ
ದೇವತೆಗಳೆಡೆಗೆ ನಸುನಗುತ್ತಾ ಹೊರಟೆ
ಅತ್ಮದಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನೆಡೆಗೆ
ಲೋಕದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ

ಕಣ್ಣೀರಧಾರೆಯ ಕಾಣುತಲಿತ್ತು
ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರ ನಲ್ಲೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳಲಿ
ಕಣ್ಣೀರು ನಿಲ್ಲಿಸ ಹೊರಟರೆ
ಸಿಗದಂತೆ ಹರಿದುಹೋಗುತಲಿತ್ತು

ಮರಳುವನೆಂದು ಕಾಡಿದೆ ಬೇಡಿದೆ
ಅವನ ಕಿವಿಗಳು ಕಿವುಡಾಗಿದ್ದವು.
ಹೃದಯ ಬಿಚ್ಚಿ ಅತ್ತೆ
ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕುರುಡಾಗಿದ್ದವು

ಕಾಲ ನಡೆಯುತಲಿತ್ತು ದಿನಗಳು ಮಾಸಗಳಾದವು
ಮಾಸಗಳು ವರುಷಗಳಾದವು
ಏಕಾಂಗಿ ಬದುಕಿಗೆ
ಏಲ್ಲರ ಕಾಣಹೊರಟರೇ...

ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಗೆ ಮುದ್ದಿನ ಚಿಕ್ಕಮಗನಿದ್ದ
ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಹೊಸ ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು
ನಲ್ಲೆಗೆ ಆತ್ಮಸಖ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ
ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣೀರು ಇಂಗಿತ್ತು

ಅವರ ನಗುವಿನ ಸಂತಸ ಎನಗಿತ್ತು
ತಿರುಗಿ ಬರಲು ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾಗಿತ್ತು
ಯಾರಿಗೂ ನನ್ನ ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದ ಬಗ್ಗೆ
ಅವರ ಕನಸಲಿ ಮರೆಯಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ

ತಿರುಗಿದರೆ ಹೃದಯಗಳು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು
ಅವು ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಹೃದಯಗಳು
ನಾನು ಅವರಲಿ ಬದುಕಿದ್ದೆ
ಚಿರಕಾಲ ಬದುಕುವೆ ಅವರ ಹೃದಯದ ತುಂಡಾಗಿ

ಹೊಸದಾಗಿ ಸೇರಿದವು ಕೆಲ ಹೃದಯಗಳು
ನನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿ
ನನ್ನ ಸ್ನೇಹದ ನೆನಪಿನಲಿ
ನನ್ನ ಒಡನಾಟ ಕಳಕೊಂಡ ದು:ಖದಲಿ

ಬಲುದೂರದಿ ಒಂಟಿ ಹೃದಯವೊಂದಿತ್ತು
ಸನಿಹಕೆ ಹೋದರೆ ಅದು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿತ್ತು.ನಾನು
ಬದುಕುತಿದ್ದೆ ಅವಳ ಮಿಡಿತವಾಗಿ

ಯಾವುದು ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ ಲೋಕದಲಿ
ಕಾಲದ ಹೊಯ್ಗೆ ಅವರ ದು:ಖವ ಮುಚ್ಚಿತ್ತು
ನಾನಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕಲು ನಾನಿಲ್ಲದೆ ನಗಲು
ಹೃದಯ ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದ್ದರು

ಯಾರ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕು ಸಾಗಲೇಬೇಕು
ಪ್ರೀತಿಯ ಸೆಲೆ ಬತ್ತಿ ಹೋದ ಮೇಲೂ
ಬದುಕು ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲದವರನ್ನು ನೆನಪಿನಿಂದ ಅಳಿಸುತ್ತಾ
------------------------
( ಸರಿತಾಳ ಆಂಗ್ಲ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ )
ಕವಿತೆ -

That's the way life is!
-------------------------

One bright summer afternoon
I felt a twisting pain in my heart
But that was just for a moment
And then I felt lighter than ever.

I was free from entangles of life
I smiled to the angels and sky
I was now a divine soul
Away from all the worldly affairs

But I could see the flood of tears
Of my parents, my friends and my love
I tried hard to stop them
But nothing could ever restore them.

I begged him to let me go back
But he listened to none
I cried my heart out
But he got himself blind.

Hours passed by and days turned to months
And hence a year passed by
With no sign of either of them
When I got to see all of them again

My parents were happy with my siblings
My friends had made new ones
My love had found his mate
No one there was shedding tears

I was happy to see them smile again
But I cried on my way back
For no one now thought of me
I was totally forgotten in their dreams

But then I saw two hearts following me
They were of my mom and dad
They said I was alive in them
And will be with them forever.

A few more hearts then joined them
They were of my very own friends
Who still have my memories afresh
Who still miss me in the crowd.

There stood far away a lonely heart
I went closer to find my heart within it
It was none other than my love
Who was living because of my heart beating in him

I now knew that nothing has changed
It’s only the time that has buried their sorrows
To smile in my absence to live without me
To be strong is all they have learnt.

Life keeps going no matter who is there
No matter how much you love one
You need to live when he is gone
That is the way life is!

Sunday, June 11, 2006

ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯ ತಿಳಿ

ನಡೆಯುತ ಬರಲು ಯೋಚಿಸುತಿದ್ದೆ
ಮಾನವನೇಕೆ ಈ ರೀತಿ
ಸಿಗದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಹಲುಬಿ
ಸಿಕ್ಕಿರುವುದನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ

ನದಿಯು ಹರಿಯುತಲಿತ್ತು ಸದ್ದಲಿ ಹಾಡುತ
ಮುಂದಿನ ಪಥದ ಚಿಂತೆ ಮರೆತು
ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ದಡಗಳ ತಡೆಗಳ ಮರೆತು
ತನ್ನ ಸ್ವಚ್ಹಂದ ಹರಿವನು ಅನುಭವಿಸುತ

ಗಾಳಿಯು ಪಿಸುಮಾತಿನಲಿ ಹೇಳುತಿದೆ
ಸುತ್ತಲೂ ಲೋಕವ ನೋಡು
ಗಾಳಿಗೆ ಚಂಚಲೆಯಾದ ಎಲೆಗಳು
ದುಂಬಿಯ ಝೇಂಕಾರ

ದೇವಸೃಷ್ಟಿಯೇ ನಿಗೂಡ
ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಸಂತಸದಿ ಬದುಕುತಿವೆ
ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯ ತೀರಾ ಹುಚ್ಚ
ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲವ ಪಡೆದು ಸಿಗದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕೊರಗುತಿರುವ

ಬದುಕು ಕಳೆದುಹೋಗಲು ಬಲು ಚಿಕ್ಕದು
ಕಳೆದುಹೋಗುತಿದೆ ಈಗ ಗಡಿಬಿಡಿ ಜಂಜಾಟದಲಿ
ಕಳೆದುಹೋಗಿರುವ ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯ ತಿಳಿಯಲು
ಗೋರಿಯಲಿ ಮಲಗಿರುವವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಕೇಳಿ ನೋಡು
-----------------------------------
( ಸರಿತಾಳ ಆಂಗ್ಲ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ )
ಕವಿತೆ -

KNOW THE VALUE OF LIFE!
------------------------

I was walking down the lane
Thinking that I was so insane
Always been cribbing for what I lacked
When all I had too got sacked.

The river was singing all the way
Least bothered what ahead did lay
Never sad for being limited by its bank
Always laughing at its prank.

The breeze did whisper something to me
Just look around in the woods and see
The fluttering leaves of the tree
Were adding to the humming tone of bee.

Strange that every creation of lord
Are happy without a single complaining word
But its this human so very mean
Never happy are they seen.

Life is too short to waste
You lose the valuable in haste
Know the value of what you have
From the one who is in grave!

Saturday, June 10, 2006

ವಿರಹಿ ಹೃದಯಗಳ ನಲ್ಲ

ಸಾಸಿರ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಜೊತೆಗಿದ್ದರೂ
ಚಂದಿರನೊಂಟಿ.
ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿಯೊಡನೆ ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಹಾಲೆಯಾಡುತ,
ನಕ್ಷತ್ರ ಚಪ್ಪರದಲಿ ಹೊಳೆಯುತ.

ಬಹುದೂರದಿ ಹೊಳೆವ ತಾರೆಗಳಿದ್ದರೂ,
ಚಂದಿರನೇಕಾಂಗಿ .ಮೌನಿ ಅದರೂ
ಆಗಸದಿ ಹೊಳೆಯುತ ನಿಂತಿರುವ,
ಮುಗಿಲ ಚುಕ್ಕೆಯಾಗಿ ಮಿನುಗಿ.

ಇಳೆಯ ನಲ್ಲನಲ್ಲೆಯರ
ಹೃದಯ ಭಾರಕೆ ಹೆಗಲು ಕೊಡುತ,
ಮಂದಸ್ಮಿತನಾಗಿ ವಿರಹದ
ನೋವನು ಕೇಳುತಲಿರುವ.

ಹೊಳೆ ಹೊಳೆವ ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿಯೇ ಇರಲಿ,
ಅಕಾರ ವಿಕಾರದ ಅನಂತ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಸಂತೆಯೇ ಇರಲಿ,
ಅಗೆದಾಗ ಸಿಗುವ ಬೆಳಕಿನುಂಡೆಯಾಗಿ,
ವಿರಹಿ ಹೃದಯಗಳ ನಲ್ಲನಾಗಿ ಹೊಳೆವ ಚಂದಿರನೊಬ್ಬನೇ!
-----------------------------------
( ಸರಿತಾಳ ಆಂಗ್ಲ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ )
ಕವಿತೆ -
KING OF ALL THE LONELY HEARTS!
--------------------------------

Millions of twinkling stars around,
Still the moon stands there alone.
Sometimes hiding himself in sunlight,
Sometimes trying to smile with stars.

The stars are distant away,
And he has no one to speak.
Yet he does'nt lose his glory,
He stands there with a difference in the sky.

For all the lonely hearts on earth,
He is there to share the burden .
With a serene smile on face,
He listens to thier story.

However powerful may be the sun,
In whatever number may be the stars.
Yet no one can ever match him,
The king of all the lonely hearts!

Monday, June 05, 2006

ಓಣ ಮಹೋತ್ಸವ

Today is World Environment Day!
...take pride in the flowering trees, the green shrubs, all of which house many of nature’s smaller creatures.
ಅಂತ ಓದಿದಾಗ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ವನ ಮಹೋತ್ಸವ (ಸದಾ ತುಳು ಭಾಷೆ ಯ ಬಳಕೆಯಿಂದಲೋ ಎಂಬಂತೆ ಹುಡುಗರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಓಣ ಮಹೋತ್ಸವ ) ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು.ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಜುಲೈತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸುವ ಈ ದಿನ ನಾವು ಶಾಲೆಗೆ ಮನೆ ಯಿಂದ ಒಂದೊಂದು ಗಿಡ ಒಯ್ದು ನೆಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.ಮನೆ ಯಿಂದ ಗಿಡ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊಗಬೇಕಾದರೆ ಅಮ್ಮ ಬೈಯುತ್ತಿದ್ದಳು-"ಸುಮ್ಮನೆ ಆ ಅಹಮ್ಮದ್ ಬ್ಯಾರಿಯ ಆಡುಗಳಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆ ಗಿಡ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊಗುವುದು ಬೇಡ."ಶಾಲೆ ಯ ಕೆಳಗೆ ಮನೆ ಇರುವ ಅಹಮ್ಮದ್ ಬ್ಯಾರಿ ಆಡು ಸಾಕಿರುವುದು ನಮ್ಮ ತಪ್ಪಾ?ಆಡುಗಳು ನಮ್ಮ ವನ ಮಹೋತ್ಸವ ದ ಗಿಡಗಳನ್ನು ತಿಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಪ್ಪಾ?,ಗಿಡ ನೆಡಿಸಿದ ಟೀಚರ್ ಬೇಲಿ ಹಾಕಿಸದಿರುವುದು ನಮ್ಮ ತಪ್ಪಾ?...ಎನೇ ಇರಲಿ ನಾವಂತು ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ವನ ಮಹೋತ್ಸವದಂದು ಶ್ರಧ್ದೆ ಯಿಂದ ಗಿಡ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ನೆಡುತ್ತಿದ್ದೆವು... ಹಸಿರೇ ಉಸಿರು....

Saturday, June 03, 2006

ಪ್ರಶ್ನೆ

ಶಾಲೆಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇವಳು ಮಾತ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಸ್ತಾದವರಂತೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಕೂತಿದ್ದಳು.
ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ ಟೀಚರ್ 'ಯಾಕೆ?ಏನಾಯ್ತು?' ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದರು.

ಮೊದಲೇ ಮಾತಿನಮಲ್ಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಆವಲು ಶುರುಮಾಡಿದಳು;
"ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀನಿ ...ಟೀಚರ್.ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಸ್ತಾಯಿತು.ಅದಕ್ಕೆ ಕೂತುಕೊಂಡೆ ಅಷ್ಟೆ.ಮತ್ತೆ ಟೀಚರ್,ಏನು ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾ?ಮೊದಲೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ,ಅಮ್ಮ... ಬಹಳ strict ಆಗಿ ಇರ್ತಿದ್ರು.ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು,ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದ್ಕೊಬೇಕು ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಹೇಳ್ತಿದ್ರು.ಆದ್ರೆ ಈಗ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಿದ್ರು ಬಯ್ಯೋದೇ ಇಲ್ಲ.ಎನು ಕೇಳಿದರೂ ತೆಗೆದುಕೊಡ್ತಾರೆ. ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದದೆ ಇದ್ರೂ ಕೇಳೋದೇ ಇಲ್ಲಾ.ಎಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿದ್ದರೆ ಗೊತ್ತಾ.ಮೊನ್ನೆ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಅಮ್ಮನ ಹತ್ರ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ರು-'ನಿನ್ನ ಮಗಳ ಬ್ಲಡ್ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಗುಣ ಮಾಡೊದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಎನಾದ್ರು ಪರಿಹಾರ ಇದೆಯಂತಾ?.
ಟೀಚರ್..,ಈ ಬ್ಲಡ್ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಅಂದ್ರೆ ಏನು?'

ಟೀಚರ್ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟಂತೆ ಕೂತಿದ್ದರು.

Friday, June 02, 2006

ಜೂನ್ 1 ಆಂದ್ರೆ ಮನದಲಿ ದಿಗಿಲು,ಆತಂಕ

ನಿನ್ನೆ... ಜೂನ್ 1 ,
ಆ ದಿನಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿ ಇದೆಯಾ ಅಂತ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅನ್ನಿಸತೊಡಗುತ್ತದೆ..... ಜೂನ್ 1 ಆಂದ್ರೆ ಮನದಲಿ ದಿಗಿಲು
ಯಾಕೋ ಏನೋ ಜೂನ್ 1 ಅಂದ್ರೆ "june 1 blues" ಮನಸ್ಸನ್ನ ಆವರಿಸಿ ಬಿಡೊತ್ತೆ.
ಚಿಕ್ಕದಾಗಿನಿಂದ ಜೂನ್ 1 ಅಂದ್ರೆ ಶಾಲೆ ಶುರು...ಪುನಃ ಶಾಲೆಗೆ ...ಬೇಸಿಗೆ ರಜಾ ದ ಮಜಾ ಹೋಗಿ ..ಶಾಲೆ ಸಜಾ ಬರೋ ಕಾಲ.

ಆದರೂ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗೋ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಯೋ ಖುಶಿ...
ಹೊಸ ಸಮವಸ್ತ್ರ,ಹೊಸ ಪಾಠ ಪುಸ್ತಕ ,ಹೊಸ ಕ್ಲಾಸ್,...ಎನೊ ಒಂದು ತರಾ ಖುಶಿ...